Magazyn Akwarium 11-12/2015 (154)

W 154 numerze Magazynu Akwarium, min

 

Stałe rubryki: Aktualności, Encyklopedia MA, Listy do Redakcji, Produkty na rynku, Zapowiedzi

Nagroda im. Darka Firleja 2015

To już piąty raz w tym roku nasz Magazyn przyznał Nagrody im. Darka Firleja. Statuetki musieliśmy jednak wręczać etapami, bo, ze względu na tegoroczny dualizm targowy we wrześniu, nie było szans na spotkanie wszystkich laureatów w jednym miejscu. Jak zawsze - nasi wybrańcy - wyjątkowi, a tym razem - „podwójni”.

Paweł Czapczyk: Neolamprologus hecqui (Boulenger, 1899), czyli muszlowiec łaciaty w akwarium

Odkąd sięgam pamięcią, zawsze podziwiałem muszlowce, czyli ryby określane mianem „małych architektów z jeziora Tanganika”. Za co? Za ich skromne wymagania środowiskowe, niezrównane zwyczaje terytorialne, niebywałe instynkty rodzicielskie oraz - last but not least - za odwagę i nieustraszoność. Przez lata trzymałem i rozmnażałem wielu reprezentantów tej grupy. Nie posiadałem jednego. I kiedy wreszcie w 2013 roku wpuściłem dorosłą, a pochodzącą z odłowu parę Neolamprologus hecqui do uprzednio przygotowanego zbiornika, długo nie mogłem oderwać od niej oczu...

Tomasz Jungnikel: Płaszczki rzeczne z rodzaju Potamotrygon w akwarium, cz. 3

Tak jak już wspominałem w poprzedniej części artykułu, taksonomia płaszczek jest nadal niejasna oraz budzi wiele kontrowersji i często bywa aktualizowana, z tego też powodu osobom bardziej dociekliwym polecam śledzenia badań nad taksonomią tych ryb. Większość gatunków ma swoje synonimy, celowo nie wypisuję ich, żeby nie wprowadzać jeszcze większego chaosu w nazewnictwie. Warto wspomnieć jeszcze o konsekwencjach dopuszczania do krzyżowania ze sobą różnych gatunków, gdyż może to doprowadzać do wad genetycznych, jak i wprowadzać jeszcze większy zamęt w określaniu przynależności gatunkowej.

Adam Biernacki: Prawie Rio Negro i Uaru amphiacanthoides

Niezmiernie cieszy mnie fakt, że mam możliwość, a zarazem przyjemność przedstawić Państwu kolejną odsłonę mojej skromnej namiastki, najbardziej inspirującego mnie fragmentu królowej rzek, jej lewobrzeżny dopływ - Rio Negro. Tu czarne wody ciągną się nieprzerwanie przez prawie 2500 km. Wraz z dopływami zajmują one obszar dwa razy większy od Polski. Woda w tej rzece ma barwę dobrej dwunastoletniej whisky o stosunkowo dużej przejrzystości. Odczyn plus kolor wody nasuwają skojarzenie z jesienną herbatką, do której dodaliśmy kilka kropli cytrynowego soku.

Lechosław Łątka: Preferencje pokarmowe oraz żywienie pielęgnic z jeziora Tanganika w akwarium: Poradnik hodowcy

Każdy pasjonat, mając na uwadze dobrą kondycję swoich ryb, powinien zadbać przede wszystkim o właściwą karmę dla swoich podopiecznych. Ryby w naturze mają dostęp do nieograniczonej ilości pokarmu, który mogą wybierać według własnych preferencji pokarmowych, zajmując dany ekosystem. W warunkach sztucznych (akwarium) niestety nie mają takich możliwości i są zdane na to, co i ile dostaną od swojego opiekuna.

Paweł Szewczak: Choroby ryb: profilaktyka i zabiegi przywracające zdrowie

Środowiskiem życia ryb jest woda. Człowiek nie posiada niektórych zmysłów, w które wyposażone są ryby, więc nie jest w stanie ich w pełni zrozumieć. Ryby wyczuwają najdrobniejsze zmiany parametrów wody. Każda nienaturalna i nagła zmiana skutkuje reakcją szokową, co zwiększa podatność na infekcje.

Bartosz Kierończyk, Mateusz Rawski, Jakub Długosz: Czy akwarystyka jest bezpiecznym hobby?

Wybierając tak popularne hobby, jakim jest akwarystyka, rzadko posiadamy świadomość zagrożeń, na które jesteśmy narażeni niemal codziennie. W poniższym artykule nie będzie jednak mowy o niebezpiecznych gatunkach ryb, takich jak m.in. piranie, skrzydlice, czy płaszczki. Znacznie większym zagrożeniem są wirusy, bakterie oraz grzyby. Ich obecność w środowisku wodnym nie jest jednak niczym niezwykłym.

Magazyn Akwarium 10/2015 (153)

• W 153 numerze Magazynu Akwarium, min
  

Wojciech Sierakowski

Cynotilapia zebroides

Do czasu swoistej „rewolucji”, która dokonała się w nazewnictwie po 2011 roku, gdy swoją pracę opublikował Patrick Tawil, gatunek był znany pod nazwą Cynotilapia afra. Nazwa nie zaniknęła, gdyż obecnie na gatunek ten składa się z część wariantów geograficznych przynależnych dawniej do gatunku Cynotilapia sp. „mbamba”.

Hubert Zientek, Krzysztof Kelman

Wieloplamka (Phalloceros caudimaculatus) - zimnolubna pstrokata piękność

Rozmnażanie wieloplamek jest łatwe, a sam gatunek uchodzi za dość płodny. Ciąża u samicy trwa około 5 tygodni. W miocie rodzi ona od kilkunastu do kilkudziesięciu młodych (rzadko powyżej 40). Po opuszczeniu dróg rodnych opadają one na dno i zaczynają pływać po krótkiej chwili, próbując złapać powietrze atmosferyczne, którym napełniają pęcherz pławny. Kanibalizm zdarza się rzadko, a częstokroć nie obserwuje się go wcale, nawet wówczas, gdy ryby nie są karmione przez kilka dni.

Tomasz Jungnikel, Maciej Komarzewski

Płaszczki rzeczne z rodzaju Potamotrygon w akwarium, cz. 2

Płaszczki w naturze lubią zakopywać się w podłożu, co stanowi część ich behawioru i służy za kamuflaż. Aby im to umożliwić, należy zastosować odpowiedniego rodzaju podłoże. Zbyt gruby żwir może uniemożliwić płaszczkom skuteczne zakopanie się, natomiast zbyt drobny może dostawać się do ich otworów skrzelowych oraz oczu.

Marta Pawlak

CITES w akwarystyce, cz. 2

Zwierzęta muszą pochodzić z gospodarstw lub innych podmiotów wolnych od chorób. Przesyłka takich zwierząt musi być zaopatrzona w odpowiednie świadectwo zdrowia. W obrocie krajowym świadectwa obowiązują tylko dla ryb łososiowatych, w obrocie wspólnotowym są to tzw. świadectwa INTRA, a w przypadku importu - świadectwa CVEDA.

Przemysław Leśniak

Pogostemon – gwiazdy w akwarium!

Rodzaj Pogostemon (brodziec) należy do rodziny Lamiaceae (jasnotowate), który występuje licznie w Afryce, Azji Południowo-Wschodniej wraz z Półwyspem Indyjskim oraz w Australii i Oceanii. Do rodzaju tego należą zarówno rośliny wodne, błotne, jak i typowo lądowe. Zasiedlają one brzegi jezior, stawów, rzek, bagien oraz pola ryżowe i łąki, również te podmokłe.
Mariusz KrólEuphyllia – falująca królowa akwarium morskiegoW moim zbiorniku znajduje się kilka gatunków euphyllii: Euphyllia paradivisa, E. paraancora, E. ancora i E. glabrescens. Oprócz nich istnieją jeszcze E. yaeyamaensis, E. divisa, E. cristata i E. paraglabrescens. Różnią się one od siebie nie tylko kształtem polipów, ale także ich długością, budową szkieletu czy stopniem agresywności.
Stałe rubryki:

Aktualności

Encyklopedia MA

Listy do Redakcji

Produkty na rynku

Zapowiedzi

Magazyn Akwarium 9/2015 (152)

• W 152 numerze Magazynu Akwarium, min
  

Lechosław Łątka

Corydoraspygmaeus(Knaack, 1966) w akwarium

Jeśli możemy pozwolić sobie jedynie na małe akwarium, musimy dobrać do niego odpowiednio małe taksony. Jednym z takich gatunków, którym warto się zainteresować jest bez wątpienia przedstawiciel rodzaju Corydoras, a mianowicie Corydoraspygmaeus. Jest to gatunek osiągający niewielkie rozmiary, bardzo spokojny, a do tego reprezentujący ciekawe zachowania.

Tomasz Jungnikel, Maciej Kamaszewski

Płaszczki rzeczne z rodzaju Potamotrygon w akwarium, cz. 1

Charakterystyczną cechą płaszczek jest obecność kolców jadowych, powstałych z zębów skórnych. Pokryte są one cienką warstwą skóry i znajdują się w połowie długości ogona. Charakteryzują się płaską budową przypominającą harpun z licznymi zadziorami, który łatwo się wbija a trudno wychodzi. Są one systematycznie wymieniane, u starszych - jeden raz w roku, natomiast u młodszych - kilka razy. Największy kolec jest zarazem najstarszy.

Marta Pawlak

CITES w akwarystyce, cz. 1

Często można się spotkać z obiegową opinią, że polskie przepisy regulujące handel zwierzętami gatunków chronionych są szczególnie restrykcyjne, tymczasem przepisy regulujące zarobkowe wykorzystanie takich zwierząt są wspólne dla całej Unii i wynikają z rozporządzenia 338/97. Prawo krajowe wyznacza jedynie organy odpowiedzialne za jego wykonanie, ustala sankcje za łamanie przepisów oraz reguluje kwestię rejestracji..

Paweł Korzec

Ślimaki nagoskrzelne – cuda natury, ale czy do akwarium…?

Ślimaki nagoskrzelne należą do jednych z najpiękniejszych morskich stworzeń. Ze względu na niesamowite barwy i kształty, a także niezbyt dużą prędkość poruszania się, są chyba najczęściej fotografowanym przez nurków elementem podmorskiej fauny. Zachwycają wyglądem, nierzadko zachowaniem, a czasami dużymi zdolnościami do uśmiercenia innych organizmów.

Michał Marcinkiewicz

Wyjątkowe dyskowce z amazońskiej dżungli dla każdego

Po raz pierwszy wraz z członkami wyprawy Tour de Amazon - Michał Marcinkiewicz Expeditions trafiliśmy w okolice Lago Grande w trakcie poszukiwań strumieni o przejrzystych wodach nadających się do podwodnych zdjęć. Według zaprzyjaźnionych z firmą Amazon Fish Santarem rybaków, u których gościliśmy kilka dni wcześniej, właśnie w tych okolicach, a dokładniej w pobliżu Piraquara znajdują się strumienie z niezwykle przejrzystą wodą i pięknymi rybami.

Stałe rubryki:

Aktualności

Encyklopedia MA

Listy do Redakcji

Produkty na rynku

Zapowiedzi

Zeszyty Akwarystyczne nr 62

Marcin Wnuk

 

ABC akwarium naturalnego

 

Akwarium naturalne – co to takiego? Otóż nazwa ta jest nieco myląca, mogłaby bowiem sugerować, że chodzi o wierne odwzorowanie w zbiorniku wycinka naturalnego wodnego biotopu. Tymczasem idea akwarystyki naturalnej, zwanej też japońską lub – od nazwiska jej twórcy – „akwarystyką w stylu Amano”, jest nieco inna. Jej celem jest ukazanie w szkle piękna otaczającej nas natury. Przy pomocy umiejętnie dobranych podłoży, dekoracji i roślin mistrzowie tej sztuki tworzą w szkle prawdziwe podwodne arcydzieła urzekające zarówno bogactwem i różnorodnością form, jak i artyzmem oraz finezją wykonania. Podziwiając te niezwykłe aranżacje nietrudno ulec przeświadczeniu, że ta dziedzina akwarystyki jest wyjątkowo trudna, skomplikowana i zarezerwowana tylko dla wąskiego grona wtajemniczonych. Tymczasem rzeczywistość jest zupełnie inna. Oczywiście nie każdy od razu „wyczaruje” w akwarium mistrzowską kompozycję, podobnie jak nie każdy będzie w stanie namalować obraz niczym Leonardo da Vinci, Rembrandt czy Picasso. Wszystko jednak jest dla ludzi i założenie akwarium naturalnego wcale nie musi być szczególnie skomplikowane. Wystarczy pamiętać o kilku podstawowych regułach, uzbroić się w cierpliwość i nauczyć systematyczności. A jak się do tego zabrać i od czego zacząć?

Magazyn Akwarium 7-8/2015 (151)

• W 151 numerze Magazynu Akwarium, min
  

Spis treści

Stałe rubryki: Aktualności, W obiektywie Kocana, Ciekawostki, Encyklopedia MA, Listy do Redakcji, Produkty na rynku, Zapowiedzi

ABC AKWARYSTYKI – Podłoża i dekoracje w akwarium

Wybór podłoża do zbiornika akwariowego jest bardzo istotny, ponieważ ma wpływ nie tylko na jego wygląd, ale też na zdrowie zamieszkujących go zwierząt czy kondycję roślin. Podłoże może też ułatwić bądź utrudnić przygotowanie aranżacji roślinnej czy skalnej. Dla zwierząt akwariowych jest istotne z punktu widzenia ich zwyczajów pokarmowych, tarliskowych, trybu życia czy strefy zajmowanej w zbiorniku, a także ich naturalnych przystosowań do określonych parametrów chemicznych wody.

Hubert Zientek, Krzysztof Kelman

Dwa gatunki z rodzaju Girardinus w akwarium – obserwacje własne

Te na swój sposób piękne, jajożyworodne, spokojne i towarzyskie, dość ruchliwe, mało wymagające, wszystkożerne i niewielkie ryby należą do rodziny piękniczkowatych (Poeciliidae). Ich pierwotną ojczyzną jest słoneczna Kuba. W naturze preferują wody stojące, z mulistym, bogatym w materię organiczną podłożem i gęstą wegetacją roślinności podwodnej. Przedstawiciele omawianego rodzaju łatwo krzyżują się między sobą, stąd nie należy nigdy utrzymywać ich w jednym zbiorniku. Generalnie osobniki nominatywne nie są zbyt atrakcyjnie ubarwione, lecz mimo to mają w sobie wiele subtelnego piękna i wdzięku, co czyni ich chów i rozmnażanie bardzo interesującymi.

Leszek Łątka

Delikatność i piękno, czyli pielęgnice piaskowe z jeziora Tanganika w akwarium: zagadnienia ogólne

Do gatunków pielęgnic zamieszkujących piaszczyste dno zwanych potocznie „pielęgnicami piaskowymi”, zaliczają się taksony należące do plemienia Ectodini, a przede wszystkim do rodzaju Xenotilapia. Pozostałymi rodzajami, które obejmują „pielęgnice piaskowe” są: Callochromis, Ectodus, Enatiopus, Grammatotria, Lestradea. Inną grupą ryb zamieszkujących piaszczyste dno jeziora Tanganika w pobliżu skał są tzw. pielęgnice „pierzastopłetwe”, czyli taksony z rodzajów: Aulonocranus, Cardiopharynx, Cunningtonia, Cyathopharynx, Ophthalmotilapia.

Heiko Bleher

Misool: nowe historie tęczanek

Jest styczeń 2013 roku. Jestem na pięknej, niemal bezludnej wyspie Misool położonej w obrębie objętego ochroną regionu Raja Ampat zwanego „Koralowym Trójkątem”, badając ten biotop po raz drugi. Od mojej pierwszej wizyty w 2001 roku wszystko tu całkowicie się zmieniło.

Mariusz Król

Eksploracja wybrzeża Morza Jońskiego

W dniach od 10.06.2015 do 17.06.2015 postanowiliśmy wybrać się na grecką wyspę Lefkada, m.in. w celu zbadania przybrzeżnego życia Morza Jońskiego. Wyspa ta znajduje się u zachodnich wybrzeży Grecji i jest otoczona wieloma innymi małymi wysepkami. Już samo położenie i widoki wywołują u nas niesamowite emocje. Jej powierzchnia wynosi około 356 km kwadratowych, a ilość mieszkańców to zaledwie 20 000 osób. Plaże Lefkady są głównie żwirowo-kamieniste, więc, decydując się na wycieczkę w tamte strony, warto zadbać buty do wody. Tego rodzaju biotop daje schronienie wielu gatunkom morskich zwierząt.

Magazyn Akwarium nr 6/2015 (150)

• W 150 numerze Magazynu Akwarium, min
  

•Joanna i Paweł Zarzyńscy: "Wielka czwórka", czyli ryby żyworodne dla początkujących i nie tylko! (cz. 1)
• Łukasz Kur, Paweł Zarzyński: Akwarystyka morska - prawda i mity
• Hybrydom stop, czyli pielęgnica papuzia i nie tylko
• Rafał Maciaszek: Choroby krewetek akwariowych
• Przemysław Leśniak, Michał Pluta: Rodzina Eriocaulaceae, czyli "toniny" i "eriocaulony" w akwarium (cz. 1)
• Witold Sosnowski: Teoretyczne podstawy oświetlenia w akwarium słodkowodnym. Widmo PAR w akwarystyce
• Konrad Mączka: Przewodnictwo elektrolityczne wody w akwarystyce
oraz stałe rubryki, m.in.: W obiektywie Kocana, Ciekawostki, Encyklopedia

Zeszyty Akwarystyczne nr 61

Joanna i Paweł Zarzyńscy

Kraby w akwarium morskim

[fragment]

Kraby – bliscy kuzyni tak chętnie pielęgnowanych w akwariach morskich krewetek – stanowią najliczniejszą grupę dziesięcionogów skupiającą ponad 10 500 znanych nauce gatunków oraz – przypuszczalnie – wiele taksonów, które jeszcze czekają na opisanie. Zdecydowana większość tych skorupiaków to mieszkańcy ciepłych mórz (choć niektóre występują również w zimnych wodach słonych, wodach słodkich, a nawet na lądzie). Z pozoru kraby świetnie nadają się więc na mieszkańców tropikalnych akwariów rafowych, jednak bywają pielęgnowane w nich nieporównanie rzadziej od krewetek. Jedną z przyczyn jest agresywność znacznej części tych skorupiaków, wynikająca z ich drapieżnego trybu życia. Liczne kraby są w stanie uszkadzać koralowce, polować na inne bezkręgowce mobilne, a nawet atakować śpiące nocą ryby. Co więcej, ze względu na mnogość gatunków i ich dość znaczne podobieństwo (zwłaszcza w stadium młodocianym), prawidłowa identyfikacja kraba często jest utrudniona lub wręcz niemożliwa. Nie sposób tym samym stwierdzić, czy jest on „dobry” czy „zły”, stąd wielu akwarystów morskich stroni od posiadania krabów, obawiając się o swój wypielęgnowany zbiornik. Na szczęście jednak nie wszystkie gatunki tych skorupiaków bywają w akwarium niepożądane. W bieżącym numerze ZA zaprezentujemy niektóre łagodne kraby, doskonale predysponowane do zbiorników rafowych, a nawet morskich nanoakwariów, zachęcając Państwa do zmierzenia się z wyzwaniem, jakie stanowi ich pielęgnacja w warunkach akwariowych.